هرچند تنهایی خود یک بیماری مستقل تلقی نمیشود، اما منشأ بسیاری از امراض جسمی و روانی است. ما در این مقاله انواع تنهایی را معرفی نموده و به بررسی آثار جسمی و روحی آن خواهیم پرداخت. در بخش دوم، نظریۀ ملاصدرا درباب رابطۀ انسان و خدا را بیان میکنیم. بر اساس مبانی حکمت متعالیه، انسان عین ربط و فقر به خداوند است و هیچگونه انفصال و جدایی برای او متصور نیست. در چنین فضایی، اساساً مسئلۀ تنهایی منحل خواهد شد. بعبارت دیگر، احساس تنهایی بواسطۀ جهل به ساختار هستی است، پس با رفع این غفلت، میتوان احساس تنهایی و تبعات منفی آن را برطرف نمود. چنین رویکردی با روان‌درمانی شناختی قرابت دارد. بر اساس این نوع از روان‌درمانی، احساسات و عواطف ما، صرفاً حاصل مواجهۀ مستقیم ما با جهان بیرون از ذهن نیست، بلکه تفسیر و نگرش ما در شکلگیری احساسات و عواطفمان مهم است. روشن است که با تغییر تفسیرها و نگرشهای فردی، میتوان احساسات و افکار را تغییر داد. تغییر در جهانبینی انسان منجر به تغییر تحلیل او از شرایط زندگی و جایگاه وی در هستی میشود. انسانی که جهانبینی خود را بر اساس حکمت متعالیه تنظیم میکند، احساس جدایی از جهان هستی ندارد، بنابرین مسئلۀ‌ تنهایی برای او مطرح نیست.

مقدمه: پژوهش حاضر باهدف تعیین اثربخشی گروه درمانی تحلیلی بر کاهش علائم افسردگی بیماران افسرده انجام گرفت. این پژوهش کاربردی از منظر روش شناختی طرح پژوهش نیمه آزمایشی با (پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل) بود. روش کار: به منظور انجام پژوهش تعداد 160نفر از افراد مراجعه کننده به کلینیک آرام و اندیشه کرج در سه ماهه آخر سال 96با روش نمونه گیری غیر تصادفی و در دسترس انتخاب شدند شرکت کنندگان از طریق ابزار سنجش تحقیق شامل پرسشنامه نسخه ی بالینی مصاحبه ی بالینی ساختاریافته برای اختلالات محور یک، و پرسش نامه افسردگی بک (ویرایش دوم) (BDI-II) ونیز پاسخ دادند و از بین آن ها 39 نفر به صورت هدفمند و به منظور همگون بودند ازنظر دیگر ویژگی ها انتخاب شده و به صورت تصادفی در گروه آزمایش و کنترل جایگذاری شدند. گروه های آزمایش تحت مداخله با دوره 24 جلسه ای گروه درمانی تحلیلی قرار گرفتند و سپس بار دیگر داده های مربوطه جمع آوری شد. داده ها به منظور بررسی فرضیه های پژوهش توسط آزمون تحلیل کوواریانس چند متغیره تجزیه وتحلیل شدند ارزیابی شدند. نتایج: نتایج تحلیل کوواریانس چندمتغیری نشان داد که در گروه آزمون از لحاظ کاهش علایم افسردگی (در مرحله ی پس آزمون، تفاوت های معنی داری وجود دارد. با توجه به نتایج مطالعه حاضز میانگین افسردگی بعد از مداخله در دو گروه کنترل و آزمایش تفاوت معنی داری وجود دارد (F= 44. 84 و sig. <0. 01) به این صورت که میانگین افسردگی بعد از مداخله در گروه آزمایش کمتر از گروه کنترل است، متغیر گروه (کنترل و آزمایش) 61% از تغییرات افسردگی را تبیین می کند. نتیجه گیری: نتایج نشان می دهدکه روان درمانی تحلیلی گروهی در کاهش علایم افسردگی بیماران دارای این علایم، موثر است. و در مان به تنهایی می تواند تاثیرات بلند مدتی بر بهبود علائم این بیماران داشته باشد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

این پژوهش یک مطالعه نیمه تجربی بوده است که با هدف بررسی تاثیر روان درمانی گروهی بر میزان افسردگی و اضطراب زنان نازا مراجعه کننده به درمانگاههای زنان و زایمان وابسته به دانشگاه علوم پزشکی شیراز انجام گرفته است . آبستنی و تولید مثل یکی از عمیق ترین امیال زنان بشمار می رود و موجب احساس تمامیت و کمال در زن می گردد . نازایی و بر آورده نشدن این نیاز اثرات اجتماعی ، بیولوژیکی ، اقتصادی و روانی بسیار دارد که منجر به بحران و بروز دوره هایی از افسردگی و اضطراب می گردد . توجه به جنبه های روانی نازایی موجب بهبود کیفیت زندگی زوج نازا و بالابردن سازگاری آنان با مشکل موجود خواهد شد و تاثیر بسزائی بر پیگیری درمان و پیش آگهی آن نیاز دارد . در این پژوهش از طریق نمونه گیری مبتنی بر هدف 60 زن نازا انتخاب شدند که 30 نفر از آنان بعنوان گروه آزمایش در 12 جلسه روان درمانی گروهی شامل : آموزش و تمرین عضلانی و استفاده از فرآیند گروه جهت حل بحران شرکت نمودند . با استفاده از پرسشنامه و آزمون استاندارد بک و هامیلتون اطلاعات مورد نیاز جمع آوری شده است . یافته های پژوهش نشان داد که در گروه آزمایش میانگین نمره افسردگی بعد از روان درمانی گروهی از 5/21 به 7/6 و میانگین نمره اضطراب 45.1 به 28.2 کاهش یافته است در حالی که میانگین نمره افسردگی و اضطراب در گروه کنترل دو ماه بعد از پیش آزمون تغییر آماری معنی داری را نشان نداده است . همچنین میانگین کاهش نمرات افسردگی و اضطراب رابطه ای با شغل میزان تحصیلات و در آمد زن و شوهر، نحوه سکونت، مدت درمان، تعداد درمانهای انجام شده، تشخیص نازائی بر اساس آگاهی زن، نحوه واکنش همسر و خانواده همسر داشته است و تنها میانگین کاهش نمرات افسردگی با سن زن رابطه نداشته است بطوریکه در خانمهای جوانتر بیشتر بوده است. نتایج حاکی از آن است که روان درمانی گروهی را می توان برای کلیه زنان نازای افسرده و مضطرب با خصوصیات جمعیت شناختی متفاوت به شیوه ای موثر بکار برد .

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی رویکرد روان نمایشگری بر کاهش ناکامی و افزایش تنظیم هیجانی کودکان کار و خیابان 18-14 سال شهر اراک انجام شد در یک طرح شبه آزمایشی، تعداد 22 کودک کار و خیابان از بین کودکان کار و خیابان 18-14 سال تحت پوشش خانه مهر چ به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جای داده شدند. برای گروه آزمایش 10 جلسه مشاوره گروهی به مدت 2 ساعت و یکبار در هفته با رویکرد روان نمایشگری اجرا شد. برای ارزیابی سطح ناکامی و تنظیم هیجانی به ترتیب از مقیاس دشواری های تنظیم هیجانی گراتز و پرسشنامه ناکامی روزنزوایگ بهره گرفته شد. تاثیر مداخله انجام شده به کمک مقایسهپیش آزمون و پس آزمون ارزیابی گردید. نتایج پژوهش حاضر بیانگر آن بود که رویکرد روان نمایشگری بر کاهش نوع ناکامی در عامل های تسلط مانع و بقای نیاز موثر است اما باعث ایجاد تغییرات معناداری در عامل دفاع از خود نشد. همچنین، . اجرای متغیر مستقل ( روش روان نمایشگری ) باعث ایجاد تفاوت معناداری در تنظیم هیجانی در ابعاد عدم پذیرش، اهداف، تکانه، آگاهی و راهبردها بین دو گروه شده است اما این رویکرد نتوانسته است تفاوت معناداری در شفافیت هیجانی ایجاد نماید. بنابراین به طور کلی می توان رویکرد روان نمایشگری را مداخله ای موثر برای کاهش ناکامی و افزایش تنظیم هیجانی کودکان کار و خیابان دانست

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (pdf) مراجعه فرمایید.

از دست دادن عزیزی که فرد با او رابطه عمیقی داشته است به مثابه سقوط در گودالی بی انتها، احساس ناخوشایندی است که می تواند باعث سوگ در فرد شود. این واکنش ها بسته به چگونگی رخداد حادثه، اعتقادات اجتماعی، فرهنگی و به طورکلی مضمون و معنای که مرگ از دید افراد دارد متفاوت است. یکی از گروه های آسیب پذیر در برابر فقدان، نوجوانان هستند. احساس تعلق داشتن در این دوره از اهمیت ویژه ای برخوردار است. سوگ می تواند فرضیات شخص درباره جهان (انطباق معنوی)، ارتباط با دیگران و هویت شخصی (دنیایی درونی) را برهم زند. از این رو انجام اقداماتی برای التیام زخم های ناشی از فقدان، ضروری هست. در میان رویکردهای گوناگون بازی درمانی، یکی از بهترین درمان ها داغ دیدگی برای نوجوانان است. بازی درمانی، هوشیارسازی و کلامی ساختن آن چیزی است که ناهشیار و غیرکلامی است. شن درمانی، نوعی از بازی درمانی است که برای افراد فرصتی را فراهم می کند تا خود را خلاقانه و به صورت غیرکلامی بیان کنند. با توجه به این که تفاوت های فرهنگی در حل و فصل این فرآیند از اهمیت ویژه ای برخوردار است، لازم است نظریات گوناگون حل فرآیند سوگ مورد بررسی و ارزیابی قرار گیرند تا پروتکل شن درمانی برای نمونه ایرانی حاصل شود. بدین منظور 25 نفر از افرادی که ظرف دو ماه تا دو سال گذشته یکی از بستگان درجه یک خود را ازدست داده بودند به صورت در دسترس انتخاب شدند و پرسشنامه های تجربه سوگ و فهرست صفات و آزمون محقق ساخته دست نوشته رویا و داستان زندگی من و شخص متوفی را تکمیل کردند. در نهایت از طریق ادغام داده های حاصل از پرسشنامه ها (آمار توصیفی و استنباطی) و نظریات مرتبط با حل فرآیند سوگ پروتکل مدون برای کاهش تجربه شدت سوگ تهیه گردید.

زمینه و هدف: یکی از مهمترین راهکارهای پیشگیری و درمان اعتیاد، گروه درمانی شناختی - رفتاری است. پژوهش حاضر با هدف، اثر بخشی روان درمانی گروهی با رویکرد شناختی - رفتاری بر تغییر باورهای غیرمنطقی معتادین انجام شد.مواد و روش کار: مطالعه شبه تجربی حاضر بر روی 80 بیمار مرد تحت درمان مراجعه کننده به مراکز متادون درمانی شهر بجنورد که به شیوه نمونه گیری تصادفی در دو گروه آزمون و شاهد قرار گرفتند، انجام شد. مداخله ما اجرای ده جلسه 90 دقیقه ای هفتگی روان درمانی با رویکرد شناختی رفتاری بود. گروه شاهد درمان های روتین مراکز را دریافت می کردند. ابزار مطالعه آزمون استاندارد باورهای غیرمنطقی جونز بود. داده ها با استفاده از آزمون های آماری مجذور کای، تی مستقل و تی زوج با نرم افزار  SPSS 16و ضریب اطمینان 95% تحلیل شدند.یافته ها: متغیرهای تاثیرگذار در دو گروه (سن، تحصیلات، شروع مصرف دارو، سیگار و ...) مشابه بودند. نمره باورهای غیرمنطقی دو گروه قبل از مداخله معنی دار نبود اما بعد از مداخله اختلاف معنی داری مشاهده گردید (p<0.0001) نمره میانگین کلی قبل از مداخله 112.95±11.52 و پس از مداخله در گروه تجربی کاهش معنی داری نشان داد (p<0.0001).نتیجه گیری: گروه درمانی شناختی - رفتاری در کاهش باورهای غیرمنطقی معتادین موثر بوده و احتمالا می تواند نگرش مثبت آنان را نسبت به سوء مصرف مواد مخدر تغییر دهد.

آنچه در معنادرمانی به عنوان رکن و پایه در نظر گرفته می شود، بحث معنا و هدف مند بودن در زندگی است که در حوزه دین نیز مطرح است و بر جهت گیری مذهبی و به دنبال آن آرامش روانی نوجوان اثرگذار است. پژوهش حاضر با هدف شناخت اثربخشی معنی درمانی گروهی بر جهت گیری مذهبی و سلامت روان نوجوانان ناسازگار انجام شد. جامعه آماری این پژوهش را دانش آموزان پسر ناسازگار در مدارس مقطع متوسطه شهر کرمان که به دلیل عدم سازگاری در مدارس توسط مشاوران مدارس به مرکز مشاوره اداره کل آموزش و پرورش ارجاع داده شده بودند، تشکیل دادند. نمونه پژوهش 30 دانش آموز پسر ناسازگار از بود که با استفاده از مقیاس سازگاری دانش آموزان دبیرستانی 30 نفر نخست انتخاب، و به عنوان دانش آموز ناسازگار تشخیص داده شدند. گروه نمونه از نظر بهره هوشی و پیشرفت تحصیلی همتا شدند. سپس به صورت تصادفی در دو گروه آزمایشی و کنترل، هر کدام 15 نفر قرار گرفتند. به گروه آزمایشی کارگاه آموزش معنی درمانی در 10 جلسه 90 دقیقه ای ارائه شد و گروه کنترل برنامه ای دریافت نکردند. هر دو گروه قبل و بعد از آزمایش به مقیاس های جهت گیری مذهبی و سلامت روان پاسخ دادند. داده ها با استفاده از میانگین، انحراف معیار و تحلیل کوواریانس تجزیه و تحلیل شد. نتایج نشان داد آموزش معنی درمانی گروهی تاثیر معناداری بر جهت گیری مذهبی و سلامت روان دانش آموزان داشته است (P<0.01). معنی درمانی با تاکید بر سازه هایی چون یافتن معنای شخصی در زندگی و معنای رنج و نیز تکلیف هایی که در آن به مراجع داده می شود، شیوه موثری در جهت اثرگذاری بر جهت گیری مذهبی و به دنبال آن سلامت روانی افراد نوجوان است.